สร้างเว็บEngine by iGetWeb.com
Cart รายการสินค้า (0)

 

                               

                      

                              

                         

                                                 

                                                                   

                                                                                                                                                                        

    

ชื่อ

Thai Name  


ข่อย

Khoi



    

ชื่อวิทยาศาสตร์ 

Scientific Name

     

Streblus asper Lour.




วงศ์

Family

             

MORACEAE




ชื่ออื่น ๆ

Other Name


กักไม้ฝอย (ภาคเหนือ) ซะโยเส่ (กะเหรี่ยง-แม่ฮ่องสอน) ตองขะแหน่ (กะเหรี่ยง-แม่ฮ่องสอน) ส้มพอ (เลย) สะนาย (เขมร) Siamese rough bush, Tooth brush tree   



ลักษณะ 

Characteristics  


                           

ไม้ต้น สูง 5-15 เมตร ต้นและกิ่งค่อนข้างคดงอ มีปุ่มปมอยู่รอบ ๆ ต้นหรือเป็นพูเป็นร่องทั่วไป เปลือกต้น สีเทาอ่อน บาง ขรุขระเล็กน้อย แตกเป็นแผ่นบาง ๆ มีน้ำยางสีขาว ใบเดี่ยว เรียงสลับ ขอบใบหยัก ผิวใบสากคล้ายกระดาษทรายทั้งสองด้าน ดอก สีเหลืองอมเขียว ออกที่ง่ามใบและปลายกิ่ง ผล กลมหรือมี 2 พู สีเขียว เมื่อสุกสีเหลืองอ่อน เมล็ดแข็ง



การกระจายพันธุ์

Distribution       



พบขึ้นตามชายป่า ที่โล่ง หรือบนเขาหินปูน ที่ความสูงจากระดับทะเลถึงประมาณ 700 เมตร 

มีถิ่นกำเนิดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และในประเทศไทย พบตามที่ลุ่ม ป่าเบญจพรรณทั่วไป และป่าละเมาะ

ในต่างประเทศพบที่อินเดีย ศรีลังกา ภูฏาน บังกลาเทศ จีนตอนใต้ เมียนมาร์ ภูมิภาคอินโดจีนและมาเลเซีย ฟิลิปปินส์




ประโยชน์  

Utilization 

        

น้ำยางมีน้ำย่อยที่ชื่อว่า milk (lotting enzyme)                    มีประโยชน์ในการช่วยย่อยน้ำนม
- กิ่งข่อย นำมาใช้แปรงฟันแทนการใช้แปรงสีฟันได้ และยังทำให้ฟันแข็งแรง แต่ต้องนำมาทุบให้นิ่ม ๆ ก่อนนำมาใช้
- น้ำยาง นำมาใช้กำจัดแมลงได้
ไม้นำมาใช้ทำกระดาษ ทำเป็นสมุดไทยหรือสมุดข่อย
- เปลือกต้น นำมาใช้ทำปอหรือใช้ทำเป็นกระดาษ


ในทางสมุนไพร : กิ่งสด ขนาดเล็กนำมาทุบใช้สีฟัน ทำให้เหงือกและฟันทน เปลือกต้น รสเมาฝาดขม นำมาต้มใส่เกลือให้เค็มใช้รักษาฟัน แก้ปวดฟัน แก้เหงือกบวม รักษารำมะนาดี แก้ท้องเสีย

เนื้อไม้ แก้ปวดฟัน แก้กระษัย ใบ รสเมาเฝื่อน เป็นยาระบายอ่อน ๆ แก้ปวดประจำเดือน ผล รสเมาหวานร้อน บำรุงธาตุ แก้ลม แก้กระษัย ขับลมจุกเสียด เป็นยาอายุวัฒนะเมล็ด รสเมามันร้อน แก้ลมและเป็นยาอายุวัฒนะ  



แหล่งข้อมูล

Reference

                                  

สยามไภษัชยพฤกษ์ น. 213 สมุนไพรไทย มรดกไทย น. 49 พืชสมุนไพรในประเทศไทย ตอนที่ 1 น. 186-187 สมุนไพรไทย น. 60 สมุนไพรไม้พื้นบ้าน (1) น. 395-398 สมุนไพรไทย ตอนที่ 7 น. 252-253 

  



พิกัด

UTM

101º 30´ 24.3" E 13º 45´ 02.6" N

47 P0770902 m.E 15211306 m.N

47P 0771049 m.E 1520285 m.N

47P 0771064 m.E 1521565 m.N

47P 0771084 m.E 1521523 m.N



คิวอาร์โค้ด

QR Code



ขยายพันธุ์โดย  การเพาะเมล็ดและการปักชำ                                                                                                                                                                                                                                 

  

 

Page : [Back] 1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  24  25  26  27  28  29  30  31  32  33  34  35  36  37  38  39  40  41  42  [Next]
view